wyćwiczyć


wyćwiczyć
wyćwiczyć {{/stl_13}}{{stl_17}}ZOB. {{/stl_17}}{{stl_7}}ćwiczyć II {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • wyćwiczyć — dk VIb, wyćwiczyćczę, wyćwiczyćczysz, wyćwiczyćicz, wyćwiczyćczył, wyćwiczyćczony «ćwicząc nauczyć czegoś, wydoskonalić kogoś lub coś, wprawić, wyszkolić» Doskonale wyćwiczone wojsko. Wyćwiczyć rękę w rysunku, w rysowaniu. Wyćwiczyć mięśnie szyi …   Słownik języka polskiego

  • wyszkolić — dk VIa, wyszkolićlę, wyszkolićlisz, wyszkolićszkol a. wyszkolićszkól, wyszkolićlił, wyszkolićlony «ucząc wydoskonalić kogoś w określonej dziedzinie; wyuczyć, wyćwiczyć, wyrobić» Wyszkolić personel. Wyszkolić kogoś w rzemiośle. Wyszkolił go na… …   Słownik języka polskiego

  • oblatać — dk I, oblataćam, oblataćasz, oblataćają, oblataćaj, oblataćał, oblataćany oblatywać ndk VIIIa, oblataćtuję, oblataćtujesz, oblataćtuj, oblataćywał, oblataćywany 1. lotn. «latając nowo skonstruowanym samolotem lub szybowcem wypróbować jego… …   Słownik języka polskiego

  • przećwiczyć — dk VIb, przećwiczyćczę, przećwiczyćczysz, przećwiczyććwicz, przećwiczyćczył, przećwiczyćczony «ucząc, ćwicząc przysposobić kogoś do czegoś, wyćwiczyć na nowo; ćwicząc wprawić się w wykonywaniu czegoś, wykonać, przerobić pewną liczbę ćwiczeń»… …   Słownik języka polskiego

  • wprawić — dk VIa, wprawićwię, wprawićwisz, wpraw, wprawićwił, wprawićwiony wprawiać ndk I, wprawićam, wprawićasz, wprawićają, wprawićaj, wprawićał, wprawićany 1. «umocować, osadzić coś w czymś, obsadzić w ramę, w oprawę» Wprawić oczko do pierścionka.… …   Słownik języka polskiego

  • wydoskonalić — dk VIa, wydoskonalićlę, wydoskonalićlisz, wydoskonalićal, wydoskonalićlił, wydoskonalićlony wydoskonalać ndk I, wydoskonalićam, wydoskonalićasz, wydoskonalićają, wydoskonalićaj, wydoskonalićał, wydoskonalićany «uczynić doskonalszym pod jakimś… …   Słownik języka polskiego

  • wygimnastykować — dk IV, wygimnastykowaćkuję, wygimnastykowaćkujesz, wygimnastykowaćkuj, wygimnastykowaćował, wygimnastykowaćowany «poddać ćwiczeniom gimnastycznym; wyćwiczyć» Wygimnastykowane mięśnie. Wygimnastykować rękę. wygimnastykować się «uzyskać ogólną… …   Słownik języka polskiego

  • wykształcić — dk VIa, wykształcićcę, wykształcićcisz, wykształcićkształć, wykształcićcił, wykształcićcony wykształcać ndk I, wykształcićam, wykształcićasz, wykształcićają, wykształcićaj, wykształcićał, wykształcićany 1. tylko dk «dać komuś wykształcenie,… …   Słownik języka polskiego

  • wytrenować — dk IV, wytrenowaćnuję, wytrenowaćnujesz, wytrenowaćnuj, wytrenowaćował, wytrenowaćowany «trenując wyćwiczyć kogoś; dzięki treningowi osiągnąć wysoki stopień sprawności w jakiejś dziedzinie» Wytrenować bieg na przełaj, trójskok. Dobrze wytrenowany …   Słownik języka polskiego

  • wytresować — dk IV, wytresowaćsuję, wytresowaćsujesz, wytresowaćsuj, wytresowaćował, wytresowaćowany 1. «nauczyć zwierzę czegoś poddając je tresurze; tresując wyćwiczyć» Wytresować konia w cyrku. Wytresowany słoń. Pies wytresowany do polowań. 2. iron.… …   Słownik języka polskiego